Rodzina Balickich
Zygmunt Balicki mąż
Jadwiga Balicka żona
Helena Kozłowska z d. Balicka córka
Sprawiedliwy wśród Narodów Świata - tytuł przyznany:
1985
- Helena Kozłowska z d. Balicka
14 stycznia 1985
- Jadwiga Balicka
- Zygmunt Balicki
Ukrywający się:
Jadwiga Groslik
Matylda Wertenstein
Ludwika Chodak
Hanna Szapiro
ur. 19 grudnia 1917 w Kraków (małopolskie) – zm. 18 marca 1943 w Warszawa (mazowieckie)
Bernard Szapiro
ur. 25 grudnia 1866 w Lwów (inne) – zm. 16 stycznia 1942 w Warszawa (mazowieckie)
Sala Silberholc
Sara Biderman
Ola Zweibaum
Dyszkowie
Historia pomocy
listopad 2010, Magdalena Leszczyńska
Jadwiga i Zygmunt Baliccy oraz ich córka Helena mieszkali w Warszawie ul. Dożynkowej 8. Była to rodzina od trzech pokoleń związana z ruchem socjalistycznym.
Wśród Żydów mieli wielu znajomych i podczas niemieckiej okupacji ukrywali u siebie niektórych z nich. U Halickich przebywały m. in. Jadwiga Groslik, Matylda Wertenstein, Ludwika Chodak, Sala Silberholc. Tylko Jadwiga nie przeżyła okupacji.
Regularnie nocowała na Dożynkowej Hanka Szapiro (pseud. Hanka Sawicka), która spotykała się tu ze swoim ojcem Bernardem. Gdy w sierpniu 1942 roku Bernard zachorował na tyfus, Hanka pielęgnowała go na zmianę z doktorem Kazimierzem Zweibaumem. Zmarłego Baliccy pochowali pod okupacyjnym nazwiskiem Bolesław Sadowski.
Od czasu do czasu przychodziła do Balickich Ola Zweibaum, szkolna koleżanka Heleny. Jadwiga i Jan ukrywali też przez kilka dni trzyosobową rodzinę Dyszków z Grodna oraz bliżej nieznanego Jana.
Nie bez znaczenia było, że wszystkie te osoby miały „dobry” wygląd i były całkowicie zasymilowane.
W maju roku 1943 schroniła się u Balickich Sara Biderman, członkini Żydowskiej Organizacji Bojowej, która kanałami wydostała się z getta. Wygląd Sary zdradzał jej pochodzenie, a ona sama nie umiała się dostosować do reguł konspiracji. W mieszkaniu Balickich przyjmowała łączników ŻOB-u, co dla wszystkich stwarzało duże zagrożenie. Po kilku tygodniach Sara przeniosła się do tajnego lokalu organizacji. Wkrótce potem miała miejsce wpadka i w mieszkaniu żobowców pojawili się żandarmi. Sara zdołała uciec, ale została ciężko ranna. Dotarła do Balickich, którzy umieścili dziewczynę w szpitalu przy ul. Płockiej; przeszła tam ciężką operację.
W drugiej połowie roku 1943 gestapo aresztowało Zygmunta Balickiego. Trafił on do więzienia na Szucha, potem na Pawiak i w końcu do obozu koncentracyjnego Auschwitz. Przeżył. Przeżyła także Sara, która po wojnie wyjechała do Izraela.
Bibliografia
- Grynberg Michał, Księga sprawiedliwych, Warszawa 1993