Bielatowicz Bronisława
Bronisława Bielatowicz z d. Knyszewska
ur. wrzesień 1907
Sprawiedliwy wśród Narodów Świata - tytuł przyznany:
20 listopada 1980
- Bronisława Bielatowicz z d. Knyszewska
Ukrywający się:
Józef Lucjan Meszorer
ur. 19 lipca 1932
Ludwika Meszorer
Janina Wrześniewska
ur. 7 maja 1909
NN Wrześniewski
ur. 1934
Historia pomocy
listopad 2010, Magdalena Leszczyńska
Bronisława Bielatowicz mieszkała w Warszawie. Pracowała jako opiekunka pięcioletniego syna Janiny Wrześniewskiej.
Gdy w październiku 1940 roku Niemcy zamknęli ludność żydowską w getcie, trafiła tam także Janina z dzieckiem. Bronisława nie zapomniała o byłej pracodawczyni i dostarczała jej do getta żywność.
W sierpniu 1942 roku, kiedy w getcie rozpoczęła się akcja likwidacyjna, dawna opiekunka wyprowadziła z getta syna Janiny. Wkrótce wydostała stamtąd także dziesięcioletniego Józefa Lucjana i czteroletnią Ludwikę Były to dzieci siostry Janiny, Heleny Meszorer.
Chłopca ukryła u siebie i zajmowała się nim do końca wojny Stanisława Szaniawska (później Nowicka). W lutym 1945 roku przyjechała po niego Helena.
W oświadczeniu spisanym dla ŻIH-u Janina Wrześniewska pisze o zagrożeniach, jakim musiała stawić czoła Bronisława: „Tak podczas przechodzenia na stronę aryjską, jak i podczas opieki nad (...) dziećmi była szereg razy szantażowana” i podkreśla wagę otrzymanej od niej pomocy: „Dzięki swemu poświęceniu i odwadze uratowała życie mojemu synowi i dzieciom mojej siostry” (cyt. za: Michał Grynberg, Księga sprawiedliwych, Warszawa 1993).
Bibliografia
- Grynberg Michał, Księga sprawiedliwych, Warszawa 1993
- Gutman Israel red. nacz., Księga Sprawiedliwych wśród Narodów Świata, Ratujący Żydów podczas Holocaustu, Kraków ISBN: 978-83-87-832-59-9, 2009
- Archiwum Żydowskiego Instytutu Historycznego, 349, 73