We wrześniu 1943 roku lwowska Żydówka Helena Stesłowicz została zwolniona z obozu koncentracyjnego na Majdanku po tym, gdy udało się jej przekonać władze obozu, że jest Polką. Z pomocą organizacji charytatywnej Caritas znalazła pracę w kuchni szpitalnej w Opolu Lubelskim.

 

Po krótkim czasie szpital obiegła plotka, że Stesłowicz jest Żydówką. Zaczęto jej grozić. Dyrektor administracyjna szpitala, Wiesława Myczkowska, osoba z wielkim autorytetem, skrytykowała personel szpitala i zabroniła dręczenia Heleny. Zdobyła także dla niej „aryjskie dokumenty”.

 

Kiedy Niemcy przeprowadzali kontrolę szpitala w poszukiwaniu Żydów, ukryła Helenę w swoim domu. Ukrywała ją do lipca 1944 roku, kiedy do Opola Lubelskiego wkroczyli Sowieci. Po wojnie Stesłowicz pozostała w Polsce i utrzymywała kontakt z Myczkowską, jednak po nagonce antysemickiej w 1968 roku wyjechała do Szwajcarii.