Abba
Słowo „ab” w większości języków semickich znaczy ojciec. Słowo „abba” jest aramejskim wołaczem, tłumaczone jako „ojcze” (jest to forma zdrobniała). Początkowo słowo to miało znaczenie potoczne, w takim znaczeniu występuje w żydowskich tekstach pozabiblijnych i w papirusach. Później nabrało znaczenia religijno-symbolicznego, odmiennego w judaizmie i w chrześcijaństwie.
W judaizmie rabinicznym jest to tytuł grzecznościowy przysługujący uczonym i osobom cieszącym się szczególnym autorytetem. Wśród uczonych rabinów tytuł ten odpowiada tytułowi rabbi, wśród rabinów babilońskich formom rabh i raba.
W chrześcijaństwie słowo „abba” zostało użyte w modlitwie przez Jezusa jako bezpośrednie zwrócenie się do Boga jako do Ojca (Mk 14,36). Dla uczniów Chrystusa stanowi formułę modlitewną (Rz 8,15; Ga 4,6). W chrześcijaństwie to użycie słowa „abba” interpretowane jest jako wyraz dziecięctwa Bożego, nowej, nie znanej dotąd relacji między wyznawcą a Bogiem.
W Kościołach wschodnich „abba” to tytuł przysługujący biskupom, używany również dla podkreślenia szczególnej pobożności cechującej niektórych Ojców Pustyni.
Źródło:
- http://pl.wikipedia.org/wiki/Abba_(Biblia) [stan na 2010-07-12]